Wywiad
"Jestem czytaczem fabuł" - wywiad z Tomaszem Kołodziejczakiem
Aleja Komiksu: Jak rozpoczęła się Pańska przygoda z Egmontem? Czym zajmował się Pan wcześniej?
Tomasz Kołodziejczak: Kiedy przychodziłem do Egmontu, miałem za sobą bardzo różnorodne doświadczenia zawodowe, związana z rynkiem wydawniczym, ale nie tylko. Przed wszystkim, byłem pisarzem sf i fantasy. Pierwsze opowiadanie opublikowałem w roku 1985, jeszcze jako 17-latek. W 1991 roku ukazała się moja pierwsza powieść – „Wybierz swoją śmierć”, potem kolejne opowiadania, książki, publicystyka. Po roku 1989, kiedy powstał wolny rynek mediów, jako dziennikarz współpracowałem z prasą fantastyczną, m.in. „Fenixem”, „Magią i Mieczem”. Wydawałem swoje własne pismo, poświecony polskiej prozie SF kwartalnik „Voyager”. W międzyczasie studiowałem na Politechnice, grałem w koszykówkę w III lidze, uczyłem przez dwa lata w szkole informatyki, napisałem podręcznik do tego przedmiotu, pisywałem gry paragrafowe i fabularne, organizowałem konwenty.
Na początku lat dziewięćdziesiątych przygotowywałem dla Warszawskiego Ośrodka Telewizyjnego magazyn o fantastyce i kulturze popularnej, potem prowadziłem cotygodniowy Magazyn Fantastyki w radiu Wawa. I właśnie, jako twórca tych audycji dotarłem do Egmontu – recenzowałem komiksy, zrealizowałem duży wywiad telewizyjny z Grzegorzem Rosińskim. W 1995 roku w firmie nastąpiły zmiany, zaproponowano mi prowadzenie pisma dla dzieci Kaczor Donald, wtedy jeszcze dwutygodnika.
Pracując dla Egmontu wciąż realizowałem kilka dawnych aktywności, w tym pisanie. W 1996 roku otrzymałem nagrodę im. Janusza Zajdla za najlepszą powieść fantastyczną roku („Kolory sztandarów”). Działałem też w grupie literackiej Klub Tfurcuf, gdzie wydawaliśmy poświecony fantastyce fanzin „Fantom”. Z tej grupy wywodzi się wielu znakomitych pisarzy fantastycznych, że wspomnę tylko Ziemkiewicza, Kresa, Komudę, Pilipiuka, Grzędowicza, czy Piekarę.
No i zacząłem wydawać komiksy w Egmoncie.
Imponująca biografia. Czy zamierza Pan zatem zostać w Egmoncie „do oporu”, czy też rozważa Pan poszukiwanie nowych wyzwań?
Sporo, rzeczywiście, ale czy tak dużo jak na czterdziestoletniego osobnika? Nie wydaje mi się. Przez ostatnie lata leniuchowałem, jeśli chodzi o pisanie prozy. Chcę tym się na powrót mocniej zająć. Co to znaczy „do oporu”? Lubię moją pracę. Współpracuję w firmie z fajnym zespołem. Egmont właśnie rozpoczął kolejną aktywność, z obszaru, który mnie bardzo interesuje – zaczęliśmy wydawać gry planszowe. Pracuje w Egmoncie od 12 lat i na razie nigdzie się nie wybieram, ale w dzisiejszych czasach – podobno – nie da się przepracować w jednej firmie do emerytury. Więc, zobaczymy…
Co zadecydowało o wprowadzeniu na polski rynek najpierw Świata Komiksu, później zaś – KŚK? Czy była to próba rozbudowania rynku komiksowego, czy też oparto się na przekonaniu, że grupa docelowa istnieje i że skoro inni nie chcą jej wykorzystać trzeba zapełnić lukę? Kto podsunął taki pomysł?
Pomysł był mój. Marzyło mi się pismo w typie „Relaxu”, na którym sam się wychowywałem. Przez okładki pierwszych numerów nawet – tak jak i w Relaxie – przelatuje „Orient Man”. Mieliśmy za sobą spektakularne sukcesy wydawnicze: „Kaczor Donald” z dwutygodnika stał się tygodnikiem, a jego sprzedaż wzrosłą z 60 000 do niemal 200 000 egzemplarzy z numeru. Wydawało nam się logiczne, że w Polsce znajdzie się grupa czytelników komiksowego pisma adresowanego do nieco dojrzalszego odbiorcy. Myślałem tu o starszych dzieciach, wyrastających z KD oraz o dorosłych fanach komiksu. Pierwsze numery ŚK były tak konstruowane, żeby były atrakcyjne dla obu tych grup. Powstanie gazety zapowiedziałem na festiwalu w Łodzi w 1997 roku, ŚK ruszył w maju 1998. Wiec to już prawie dziesięć lat…
Naturalnym krokiem było uruchomienie na bazie pisma serii komiksowej – Klub Świata Komiksu. Pierwsze tomy drukowaliśmy w 4000 egzemplarzy, a pierwszy dodruk Thorgala „Piętno wygnańców” musieliśmy robić tydzień po rozpoczęciu sprzedaży. Po latach posuchy, odbudowywaliśmy ten sektor wydawniczy niemal od zera. (w mandze tę rolę odgrywał JPF). Kiedy ruszaliśmy, w empikach nie było nawet osobnych półek z komiksami, w mediach niemal nie było informacji o komiksach, a internet jeszcze nie odgrywał takiej roli jak dziś. Wchodziliśmy w obszar, w którym prężnie funkcjonował fandom – konwenty, ziny, pisma niskonakładowe, ale właśnie gasł rynek prasowy, z którego schodził TM-Semic.
Tomasz Kołodziejczak: Kiedy przychodziłem do Egmontu, miałem za sobą bardzo różnorodne doświadczenia zawodowe, związana z rynkiem wydawniczym, ale nie tylko. Przed wszystkim, byłem pisarzem sf i fantasy. Pierwsze opowiadanie opublikowałem w roku 1985, jeszcze jako 17-latek. W 1991 roku ukazała się moja pierwsza powieść – „Wybierz swoją śmierć”, potem kolejne opowiadania, książki, publicystyka. Po roku 1989, kiedy powstał wolny rynek mediów, jako dziennikarz współpracowałem z prasą fantastyczną, m.in. „Fenixem”, „Magią i Mieczem”. Wydawałem swoje własne pismo, poświecony polskiej prozie SF kwartalnik „Voyager”. W międzyczasie studiowałem na Politechnice, grałem w koszykówkę w III lidze, uczyłem przez dwa lata w szkole informatyki, napisałem podręcznik do tego przedmiotu, pisywałem gry paragrafowe i fabularne, organizowałem konwenty.Na początku lat dziewięćdziesiątych przygotowywałem dla Warszawskiego Ośrodka Telewizyjnego magazyn o fantastyce i kulturze popularnej, potem prowadziłem cotygodniowy Magazyn Fantastyki w radiu Wawa. I właśnie, jako twórca tych audycji dotarłem do Egmontu – recenzowałem komiksy, zrealizowałem duży wywiad telewizyjny z Grzegorzem Rosińskim. W 1995 roku w firmie nastąpiły zmiany, zaproponowano mi prowadzenie pisma dla dzieci Kaczor Donald, wtedy jeszcze dwutygodnika.
Pracując dla Egmontu wciąż realizowałem kilka dawnych aktywności, w tym pisanie. W 1996 roku otrzymałem nagrodę im. Janusza Zajdla za najlepszą powieść fantastyczną roku („Kolory sztandarów”). Działałem też w grupie literackiej Klub Tfurcuf, gdzie wydawaliśmy poświecony fantastyce fanzin „Fantom”. Z tej grupy wywodzi się wielu znakomitych pisarzy fantastycznych, że wspomnę tylko Ziemkiewicza, Kresa, Komudę, Pilipiuka, Grzędowicza, czy Piekarę.
No i zacząłem wydawać komiksy w Egmoncie.
Imponująca biografia. Czy zamierza Pan zatem zostać w Egmoncie „do oporu”, czy też rozważa Pan poszukiwanie nowych wyzwań?
Sporo, rzeczywiście, ale czy tak dużo jak na czterdziestoletniego osobnika? Nie wydaje mi się. Przez ostatnie lata leniuchowałem, jeśli chodzi o pisanie prozy. Chcę tym się na powrót mocniej zająć. Co to znaczy „do oporu”? Lubię moją pracę. Współpracuję w firmie z fajnym zespołem. Egmont właśnie rozpoczął kolejną aktywność, z obszaru, który mnie bardzo interesuje – zaczęliśmy wydawać gry planszowe. Pracuje w Egmoncie od 12 lat i na razie nigdzie się nie wybieram, ale w dzisiejszych czasach – podobno – nie da się przepracować w jednej firmie do emerytury. Więc, zobaczymy…
Co zadecydowało o wprowadzeniu na polski rynek najpierw Świata Komiksu, później zaś – KŚK? Czy była to próba rozbudowania rynku komiksowego, czy też oparto się na przekonaniu, że grupa docelowa istnieje i że skoro inni nie chcą jej wykorzystać trzeba zapełnić lukę? Kto podsunął taki pomysł?
Pomysł był mój. Marzyło mi się pismo w typie „Relaxu”, na którym sam się wychowywałem. Przez okładki pierwszych numerów nawet – tak jak i w Relaxie – przelatuje „Orient Man”. Mieliśmy za sobą spektakularne sukcesy wydawnicze: „Kaczor Donald” z dwutygodnika stał się tygodnikiem, a jego sprzedaż wzrosłą z 60 000 do niemal 200 000 egzemplarzy z numeru. Wydawało nam się logiczne, że w Polsce znajdzie się grupa czytelników komiksowego pisma adresowanego do nieco dojrzalszego odbiorcy. Myślałem tu o starszych dzieciach, wyrastających z KD oraz o dorosłych fanach komiksu. Pierwsze numery ŚK były tak konstruowane, żeby były atrakcyjne dla obu tych grup. Powstanie gazety zapowiedziałem na festiwalu w Łodzi w 1997 roku, ŚK ruszył w maju 1998. Wiec to już prawie dziesięć lat…Naturalnym krokiem było uruchomienie na bazie pisma serii komiksowej – Klub Świata Komiksu. Pierwsze tomy drukowaliśmy w 4000 egzemplarzy, a pierwszy dodruk Thorgala „Piętno wygnańców” musieliśmy robić tydzień po rozpoczęciu sprzedaży. Po latach posuchy, odbudowywaliśmy ten sektor wydawniczy niemal od zera. (w mandze tę rolę odgrywał JPF). Kiedy ruszaliśmy, w empikach nie było nawet osobnych półek z komiksami, w mediach niemal nie było informacji o komiksach, a internet jeszcze nie odgrywał takiej roli jak dziś. Wchodziliśmy w obszar, w którym prężnie funkcjonował fandom – konwenty, ziny, pisma niskonakładowe, ale właśnie gasł rynek prasowy, z którego schodził TM-Semic.
Strona
1 z 9
>>
Autor: , , , , , , , , , , , , , ,
- Egmont - najnowsze linki powiązane
- Do poczytania:
- Żyjąc w ciągłym niedoczasie - rozmowa z Tomaszem Kołodziejczakiem cz. 2 (Wywiad)
- Wszystko rozstrzygnie się jesienią - rozmowa z Tomaszem Kołodziejczakiem cz.1 (Wywiad)
- Rozmowa na tematy aktualne - wywiad z Tomaszem Kołodziejczakiem (Wywiad)
- Polski komiks w 2009 roku (Felieton)
- 10 pytań na 10-lecie KŚK (Wywiad)
- Nowości:
- 200 numerów magazynu "Czarodziejki W.I.T.C.H." (Prasa)
- Nowy magazyn z gwiezdnowojennego uniwersum (Ukazały się)
- Zapowiedzi Egmontu na marzec 2011 r. (Zapowiedzi)
- Zapowiedzi Egmontu na styczeń i luty 2011 roku (Zapowiedzi)
- Egmont w styczniu (Zapowiedzi)
- Tomasz Kołodziejczak - najnowsze linki powiązane
- Do poczytania:
- Żyjąc w ciągłym niedoczasie - rozmowa z Tomaszem Kołodziejczakiem cz. 2 (Wywiad)
- Wszystko rozstrzygnie się jesienią - rozmowa z Tomaszem Kołodziejczakiem cz.1 (Wywiad)
- Rozmowa na tematy aktualne - wywiad z Tomaszem Kołodziejczakiem (Wywiad)
- 10 pytań na 10-lecie KŚK (Wywiad)
- 50 lat Asteriksa - wywiad z Tomaszem Kołodziejczakiem (Wywiad)
- Nowości:
- Wywiad z Tomaszem Kołodziejczakiem (Wywiady)
- Wywiad - najnowsze linki powiązane
- Do poczytania:
- Marudzenie o superbohaterstwie - rozmowa z Rafałem Szłapą (Wywiad)
- Czeka nas boom na komiks historyczny - rozmowa ze Sławomirem Zajączkowskim (Wywiad)
- Komiks z ryby fugu - rozmowa z Markiem Turkiem (Wywiad)
- Komiks drogą do stolicy kultury - rozmowa z Maciejem Pałką (Wywiad)
- Komiks zaprasza dalej - rozmowa z księdzem Piotrem Kaczmarkiem (Wywiad)
- Nowości:
- Rozmowa z Grzegorzem Rosińskim o Thorgalu i nie tylko (Internet)
Komentarze
Sortuj: od najstarszego | od najnowszego
vision2001 - 09:30 13-11-2007
wywiad - rzeka.
Fajnie jest poczytać o tym jak wygląda praca przy wydawaniu komiksów i mieć obraz tego co dzieje się za "kulisami".
Dodaj komentarz
Najczęściej czytane
Podsumowanie 2012 roku - najlepsze okładki Podsumowanie 2012 roku - najlepsze polskie komiksy Biały Orzeł powraca - wywiad z Maciejem i Adamem Kmiołek Polski rynek komiksów w 2012 roku Rosiński o młodzieńczych latach Thorgala Sieńczyk w LublinieOstatnie recenzje
Awantura 2.0 Opowieści z najdalszych przedmieść Przybysz Pustelnik Powroty To lecimy! - Jurij Gagarin, towarzysz i kosmonauta Szybki Lester #1 Iron Man 3 Ostatnie newsy
Kontakt © 2004-2013 alejakomiksu.com